[www.piatek.org.pl]
Piątek Niezależnego Zrzeszenia Studentów Politechniki Warszawskiej
· Dyżury prawników w SWS ·

Promocja książki Literaci... (Warszawa 24 stycznia 2012)


Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej IPN w Warszawie

zaprasza na prezentację książki

Literaci
Relacje między literatami a władzami PRL
w latach 1956-1970


z udziałem prof. Jerzego Eislera, prof. Andrzeja Friszke i prof. Dariusza Jarosza
oraz autora dr Konrada Rokickiego

Spotkanie odbędzie się 24 stycznia 2012 r. (wtorek) o godzinie 18.00
w Centrum Edukacyjnym IPN "Przystanek Historia" im. Janusza Kurtyki
przy ulicy Marszałkowskiej 21/25 w Warszawie.


W latach sześćdziesiątych doszło w środowisku literatów do znanych protestów przeciwko polityce kulturalnej partii. Jak do nich doszło? Na ile wydarzenia takie jak List 34, czy zebranie Oddziału Warszawskiego ZLP w obronie "Dziadów" odzwierciedlały nastroje wśród pisarzy? Czy podział na pisarzy partyjnych i bezpartyjnych determinował ich zachowania? Jakie były różnice w warunkach życia i twórczości czołówki pisarzy i ich mniej znanych kolegów, np. z prowincji. Kto w ogóle był uważany za pisarza? Jakie przywileje wiązały się z tym statusem? Czego od pisarzy wymagała partia i jakimi metodami kontrolowała ich twórczość i postępowanie? Autor stara się wnikliwie odtworzyć charakter i zmiany w relacjach między literatami a władzami partyjnymi i państwowymi w latach 1956-1970.

Dotychczas - rzecz ujmując w pewnym uproszczeniu - istniały dwa sposoby opisywania wzajemnych relacji władza-pisarze w PRL. Jeden można by nazwać "heroicznym". Było w nim miejsce przede wszystkim na ukazywanie oporu i niepokorności znacznej części środowiska. W drugim modelu, który można by nazwać "kolaboranckim" czy wręcz "zdradzieckim", było natomiast miejsce wyłącznie na poparte materialnymi profitami fascynacje komunizmem i współudział niemałej części najwybitniejszych pisarzy polskich w budowie systemu oraz bliskie ideowe (i nie tylko ideowe!) współdziałanie z kolejnymi ekipami politycznymi. Niekwestionowaną zasługą Konrada Rokickiego jest to, że pokazuje, iż o obu tych wizjach można rzeczowo pisać w jednej książce.
prof. dr hab. Jerzy Eisler

Książka należy do najważniejszych osiągnięć ostatniej dekady w zakresie historii PRL. Konflikty między literatami a partią budziły od dawna żywe zainteresowanie, ale Konrad Rokicki przeanalizował je na podstawie zbiorów archiwalnych. Ogromnie poszerzył wiedzę o polityce kulturalnej władz PRL i postawach polskich pisarzy.
prof. dr hab. Andrzej Friszke

Za główną wartość postawy badawczej Konrada Rokickiego uważam skłonność do podawania w wątpliwość obiegowych sądów na temat stosunków władza-literaci w okresie gomułkowskim. To sprawia, że udało mu się wskazać na różnorodność uwarunkowań tych relacji, ich skomplikowane aspekty. Dzięki temu przedstawiony obraz jest pełniejszy niż dotychczasowy, odbiega od czarno-białych schematów.
Autor dokonał również zniuansowania obiegowych interpretacji na temat wydarzeń co prawda znanych, ale dotychczas przedstawianych w sposób zbyt jednostronny, a było to możliwe dzięki dotarciu do materiałów źródłowych, które pokazują je w nowym świetle.
Wreszcie udało mu się uniknąć bodajże najpoważniejszego niebezpieczeństwa, jakie ujawniły niektóre opublikowane niedawno analizy relacji władza-literaci: łatwej, nastawionej na sensacyjność i medialny rozgłos personalizacji, żywiącej się głównie informacjami zawartymi w esbeckich teczkach.
prof. dr hab. Dariusz Jarosz

Informacje Najnowsze · 2017 · 2016 ·
2015 · 2014 · 2013 · 2012 · 2011 · 2010 · 2009 · 2007-2008 · Archiwum